W 1921 roku Francuz Louis Amblart założył w Warszawie pierwszą drużynę rugby w nowym klubie polsko-francuskim: Związku Sportowym Orzeł Biały. Tak zaczyna się historia Rugby w Polsce.
W roku 1924 Orzeł Biały otrzymał zaproszenie od Rumuńskiej Federacji Rugby do rozegrania dwóch spotkań z reprezentacją kraju przygotowującą się do Igrzysk Olimpijskich w Paryżu. Działacze wystąpili do władz Polskiego Związku Związków Sportowych o prawo gry jako reprezentacja Polski w meczach przeciwko Rumunii. Władze odmówiły uzasadniając, że rugby uprawia jeszcze kilka innych klubów, wobec czego dopiero założony przez nie Polski Związek Rugby mógłby mieć prawo powołania reprezentacji Polski. Mecze Orzeł Biały (na zdjęciu w Bukareszcie jako nieoficjalna reprezentacja) rozegrał więc jako klub, mimo, że w jego składzie grali zawodnicy I Pułku Artylerii Przeciwlotniczej, Wojskowej Szkoły Sanitarnej i Francuskiej Misji Wojskowej.
Dzięki staraniom działaczy Orła Białego na posiedzeniu Komitetu Wykonawczego Polskiego Związku Związków Sportowych w dniu 30 stycznia 1925 roku zlecono trzem warszawskim klubom organizację Związku, były to: Orzeł Biały, Akademicki Związek Sportowy i Klub Sportowy Polonia. W tym samym roku, 30 czerwca ukonstytuowała się Komisja Organizacyjna Polskiego Związku Rugby w skład której weszli: kapitan Wincenty Skotnicki (Związek Polskich Związków Sportowych i Polski Związek Lekko-Atletyczny), mecenas Jerzy Rotwand (Orzeł Biały), podpułkownik Eugeniusz Baranowicz (I Pułk Artylerii Przeciwlotniczej) i kapitan Marian Kurleto (Szkoła Podchorążych Piechoty, kierownik wychowania fizycznego, dziennikarz).
W końcu kwietnia 1926 roku, po prawie rocznych przygotowaniach powołano w Warszawie Polski Związek Rugby (czyli mamy 100 la!), w skład Zarządu weszli: Wincenty Skotnicki, Jerzy Rotwand, Eugeniusz Baranowicz i Marian Kurleto z Komisji Organizacyjnej oraz Marian Zimnal (Oficerska Szkoła Piechoty, Szkoła Podchorążych). Pierwszą decyzją była organizacja rozgrywek o Mistrzostwo Polski od sezonu 1926/1927. Niestety maj przyniósł sławetny „przewrót majowy”, który poza ustąpieniem rządu i rezygnacją prezydenta dokonał także przewrotu w polskim rugby. Wśród oddziałów rządowych były Oficerska Szkoła Piechoty, Szkoła Podchorążych i I Pułk Artylerii Przeciwlotniczej. Po czystkach (szkoły przeniesiono poza Warszawę, w Artylerii zmieniono dowódcę), które nastąpiły po przewrocie w Stolicy zostały tylko 2 drużyny, Orzeł Biały i AZS. Rozgrywek o mistrzostwo nie rozpoczęto, a utworzenie Polskiego Związku Rugby przeszło bez echa.
W początkach 1927 roku Polski Związek Rugby został przydzielony jako podsekcję do nowo utworzonego Polskiego Związku Gier Ruchowych w Katowicach, który w 1928 roku przekształcił się w Polski Związek Gier Sportowych. Trzeba przyznać, że związek istniał głównie „na papierze”, w praktyce nie działał. Znane są tylko jego dwie uchwały, a raczej projekty, z 1927 roku o zorganizowaniu kadr instruktorów rugby i wniosek o wysłanie reprezentacji Polski na Igrzyska Olimpijskie do Amsterdamu (Zarząd ZPZS-PKOl był przeciwny ze względu na zbyt niski poziom rugby w kraju), ale w Amsterdamie rugby już nie było więc sprawa sama się rozwiązała.
W Warszawie postanowiono działać inaczej, w czerwcu 1928 powstał Warszawski Okręgowy Komitet Rugby na którego czele stanął pułkownik Franciszek Wagner (3 Pułk Strzelców Podhalańskich), obowiązki sekretarza pełnił Bogdan Baranowski, kierownik sekcji rugby AZS Warszawa, a w jego skład weszli: Tadeusz Chrapowicki (Polski Związek Gier Sportowych, Orzeł Biały), Stefan Dziewulski (KWW Wisła Warszawa, Polskie Towarzystwo Polityki Społecznej), Jerzy Rotwand (Orzeł Biały) i porucznik Edward Suchorzewski (AZS Warszawa, Państwowy Instytut Wychowania Fizycznego).
WOKR w sierpniu 1928 roku przejął opiekę nad rugby od Polskiego Związku Gier Sportowych przekształcając się w Komisję Organizacyjną Polskiego Związku Rugby. Jednocześnie Komitet Wykonawczy Związku Związków zawiesił założony w 1926 roku Polski Związek Rugby z powodu bezczynności, a także dlatego, że w kraju nie mogły jednocześnie istnieć dwa związki sportowe opiekujące się jedną dyscypliną.
Komisja w grudniu 1928 roku zorganizowała pierwszy kurs instruktorski, a w maju 1929 roku turniej o Puchar „Ajencji Wschodniej”, pierwsze rozgrywki rangi Mistrzostw Polski wygrane przez Oficerską Szkołę Sanitarną z Warszawy. W 1930 roku przestała istnieć razem z ostatnimi drużynami, do organizacji drugiego Polskiego Związku Rugby nie doszło … aż do 1957 roku.
Krótka historia działalności Polskiego Związku Rugby, a właściwie jej brak nie zmienia faktu, że zasługuje na miejsce w Historii Polskiego Rugby.
