Jubileusz 60-lecia Polskiego Związku Rugby to powód do świętowania, jednak droga do niego nie jest zawsze radosna. Na nasze święto chcemy zaprosić zasłużonych dla Polskiego Rugby i właśnie wtedy okazuje się, że osoby, którą chcemy zaprosić już wśród nas nie ma...
Jerzy Woydyłło urodził się 09.03.1930 w Poznaniu, zmarł 01.02.2016 w Warszawie i spoczął na Cmentarzu Wojskowym Powązek. W czasie wojny w Szarych Szeregach, w powstaniu walczył w batalionie "Bałtyk" pułku "Baszta". Skończył Uniwersytet Warszawski, pracował m.in. w tygodniku „Dookoła Świata” (1955-1968), był korespondentem prasowym, a także Polskiego Radia i TVP w Belgradzie i Atenach (1973-1981) czy rzecznikiem prasowym Polskich Linii Lotniczych LOT. Odznaczony m.in. Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski, Srebrnym Krzyżem Zasługi, Krzyżem Armii Krajowej, Warszawskim Krzyżem Powstańczym i Medalem za Warszawę. Napisał kilka książek, beletrystyka, reportaż...
A dlaczego o nim piszę? Woydyłło był jednym z trzech dziennikarzy, którym zawdzięczamy reaktywowanie rugby w Polsce. W 1955 roku nie było to łatwe zadanie szczególnie, że nadal obowiązywał zakaz Józefa Stalina i rugby nie było w ZSRR więc dlaczego miało być u nas? Inaczej myśleli Jerzy Woydyłło i Wojciech Giełżyński z „Dookoła Świata” oraz Andrzej Karpiński ze „Sportowca”, we wrześniu 1955 na ich wniosek dwie redakcje złożyły w GKKF propozycję oraz szczegółowy plan reaktywowania w Polsce rugby. Ta trójka 15 listopada 1955 zwołała w Warszawie Zjazd Założycielski, który wybrał Komisję Organizacyjną Polskiego Związku Rugby w jej skład weszli: Giełżyński, Karpiński i Wojdyłło, a także Karol Whithead jedyny wśród nich gracz rugby, przed wojną zawodnik angielskiego Aundel College. Władze GKKF przychylnie ustosunkowały się do nowego sportu, a Włodzimierz Reczek 14 grudnia 1955 wydał sławetne rozporządzenie o oficjalnej zgodzie władz na rugby w Polsce. W pierwszym okresie Woydyłło był Sekretarzem Komitetu Organizacyjnego Polskiego Związku Rugby (15.11.1955-14.01.1956) oraz Sekretarzem Komisji Organizacyjnej Sekcji Rugby GKKF (14.01-30.03.1956). Rugby było dla niego przygodą, której poświecił niespełna dwa lata, mimo to doskonale to pamiętał, a wszyscy trzej mieli przekonanie, że robią coś ważnego, podwaliny pod Polski Związek Rugby, który obchodzi właśnie sześćdziesięciolecie!
