W dniu 12 grudnia 1924 r. działacze federacji Imperium Brytyjskiego Anglii (A Prescott, WS Donne, ET Gurdon), Walii (HS Lynne, T Schofield), Szkocji (JD Dallas, JA Smith), Nowej Zelandii (SF Wilson, SS Dean), Nowej Południowej Walii (L Brown, AC Wallace), Południowej Afryki (R Fitzgerald, VH Cartwright) i Irlandii (RG Warren, sekretarz) spotkali się w Great Northern Hotel w Kings Cross w Londynie na pierwszej „Imperial Rugby Conference”.
Obradom przewodniczył Sir George Rowland Hill, lat 69, sekretarz, a później prezes Rugby Football Union. Punkt 13 dotyczył propozycji pana Wilsona z Nowej Zelandii, aby zezwolić na zmiany w przypadku kontuzji. W 1924 roku nie było to zgodne z przepisami i faktycznie pozostawało poza nimi aż do sezonu 1968-69. Poniżej znajduje się zapis ich dyskusji na ten temat w 1924 roku…
Przewodniczący - …bierzemy punkt nr 13.
Wilson - Chodzi o „kontuzjowanych zawodników”. Przepisy stanowią, że w meczu musi brać udział 15 zawodników, a my w Nowej Zelandii dopuszczamy zastępstwo za kontuzjowanego zawodnika. Przecież jeśli zawodnik jest kontuzjowany, gra się tylko w 14 zawodników, jeśli go zmieniamy, to gra się w 15, nie w 16, nie gra się w więcej niż 15 zawodników jednocześnie, w końcu toczy się tylko gra. Weźmy na przykład kontuzję. Weźmy nasz ostatni mecz z Walią. Kapitan walijskiej drużyny doznał kontuzji krótko po rozpoczęciu meczu. Później mógł wejść na boisko, pół godziny później. Mógł wziąć udział w meczu. Niewątpliwie walijska drużyna była w niekorzystnej sytuacji. Poza tym zawodnik, który doznaje kontuzji na początku meczu, gra dalej, kiedy niewątpliwie powinien leżeć w łóżku, po prostu grając dla swojej drużyny. Wie, że jeśli go nie będzie, albo myśli, że jeśli go nie będzie, jego drużyna będzie w niekorzystnej sytuacji. Być może byłoby to dla niego lepsze. Nie widzimy powodu, dla którego do przerwy zawodnik kontuzjowany w trakcie meczu nie miałby zostać zmieniony. Nie chcemy amerykańskiego systemu, w którym zawodnik gra słabo, wiemy, że sprzyja on zawodnikowi, który nie gra dobrze leżąc, ale nie znam żadnej brytyjskiej drużyny, która by to zrobiła. Chcielibyśmy, żebyście to rozważyli, panowie. Uważamy, że leży to w interesie zawodników, którzy grają, i dla samej gry. Zawodnik powinien zostać zmieniony, powiedzmy, przed przerwą, za zgodą kapitana drużyny przeciwnej.
Przewodniczący - Przed przerwą?
Wilson - Przed przerwą. Ustalimy tam limit. Tutaj go nie mamy, ale myślę, że najlepiej byłoby go ograniczyć.
Dean - Zabezpieczeniem jest uzyskanie zgody kapitana drużyny przeciwnej. Często widywaliście przypadki, gdy zawodnik doznał kontuzji na początku meczu, a jego drużyna grała tylko w 14 zawodników, a wy wolelibyście grać w 15. Stosujemy tę zasadę od lat w Nowej Zelandii i Australii i nigdy nie spotkaliśmy się z jej nadużyciem.
Lyne - W zeszłym sezonie w Newport zrobiliśmy to wbrew przepisom, dwa razy, o ile dobrze pamiętam, ale przepisy stawiają kapitana w niewygodnej sytuacji, jeśli ma się go zostawić. Druga strona mówi: „Czy możemy mieć jeszcze jednego zawodnika” albo „Czy możemy grać tym a tym” - stawia go to w bardzo niewygodnej sytuacji. My raczej zignorowaliśmy przepis, nie stawiając kapitana w takiej sytuacji. Zgłosili się i powiedzieli: „Czy macie jeszcze jednego zawodnika do gry? Jeśli tak, to pozwólcie mu grać”. Nie sądzę, żeby nasi kapitanowie chcieli znaleźć się w takiej sytuacji. Jeśli zostanie to ustanowione jako surowa zasada, musi zostać wdrożone.
Wilson - Jesteśmy gotowi zrezygnować ze zgody kapitana i, na przykład, jeśli zawodnik zostanie zastąpiony, na jego miejsce musi zostać wstawiony zmiennik. To by pana zadowoliło?
Lyne - Nie, z mojego punktu widzenia to gorsza sytuacja. Tak jak dzisiaj, może się zdarzyć, że przeciwko tobie zagra nieuczciwa drużyna, która może zmienić skład i wprowadzić nowych zawodników, ale grając z niektórymi drużynami, masz absolutną pewność, że nigdy czegoś takiego nie zrobią. Wiem, że mój klub zrobił to, zdaje się, dwa razy w zeszłym sezonie, ignorując i prawdopodobnie łamiąc zasady, ale nie chcę, żeby kapitan znalazł się w niezręcznej sytuacji, w której musiałby to powiedzieć, a tym bardziej nie chciałbym, żeby drużyna przeciwna miała prawo wprowadzić zawodnika.
Donne - Można też spojrzeć na to z innej perspektywy: w niektórych naszych małych klubach, których jest wiele w kraju, trudno im wystawić 15 zawodników na wyjazd, nie mówiąc już o wzięciu rezerwowego. Są od razu w niekorzystnej sytuacji, ponieważ gospodarze mogą znaleźć rezerwowego na miejscu, a oni żadnego nie mają.
Wilson - Sądzę, że menadżer zawsze mógłby interweniować.
Donne - Oni nie potrafią rządzić żadnymi menedżerami.
Przewodniczący - Czy ktoś ma inne zdanie?
Brown - Mój związek nie wysuwa takiego postulatu. Raczej skłaniam się ku jego pominięciu. Będą kłopoty i trudności, zwłaszcza ze sprowadzeniem świeżego zawodnika, na przykład na kilka minut przed przerwą. Jest praktycznie wypoczęty na drugą połowę, dwa razy bardziej wypoczęty niż zawodnicy, którzy grali przez cały mecz. To daje drużynie wyraźną przewagę. Gdyby to dotyczyło dwóch lub trzech zawodników, dałoby im to zdecydowaną przewagę.
Dallas - Chyba nie jest aż tak dobrym zawodnikiem.
Brown - Zgadza się, ale prowadzi do wszelkiego rodzaju oszustw, których chcielibyśmy uniknąć, i rzeczywiście stanowi wybawienie dla profesjonalizmu. To jest rodzaj profesjonalnego pomysłu.
Donne - Rozmawiałem o tym z panem Deanem, panem przewodniczącym, i zapewnił mnie, że jeśli chodzi o Nową Zelandię, nie doszło do nadużyć w najmniejszym stopniu. Mogę tylko powiedzieć, że gratuluję mu tego z całego serca, ale nie mogę mieć nadziei, że nawet w tym kraju, nie będzie to podatne na nadużycia.
Warren - To nie jest akceptowane.
Przewodniczący - Nie wydaje się, aby istniała powszechna zgoda w tej sprawie.
Źródło: New Zealand Rugby Museum
Zdjęcie: World Rugby Museum. Sir George Rowland Hill (w środku) z członkami International Rugby Football Board, 1927 rok.
PS. Zastępowanie graczy w meczach testowych IRFB zostało ostatecznie zatwierdzone dopiero w 1968 roku. Ian Kirkpatrick został pierwszym zmiennikiem All Blacks, kiedy zastąpił Briana Lochore'a w pierwszym meczu testowym przeciwko Australii w 1968 roku.
