W dniach 31 maja - 21 września 1949 reprezentacja Nowej Zelandii odbywała tournée po Południowej Afryce, All Blacks rozegrali 25 spotkań, 14 wygrali, 4 zremisowali i 7 przegrali. Wśród porażek były te najbardziej bolesne, wszystkie 4 mecze z gospodarzami i niespodziewana przegrana z Rodezją, minęło od niej 75 lat.
W trakcie tournee po Afryce Południowej All Blacks odwiedzili Rodezję, z która mieli zagrać dwa spotkania. Kierownictwo Nowej Zelandii było niepocieszone, popłynęli statkiem z małą powierzchnią do treningu, a w składzie nie było graczy Maorysów, z powodu wprowadzonego rok wcześniej apartheidu. All Blacks protestując przeciwko apartheidowi nie wykonali swojej tradycyjnej haki przed żadnym meczem. Menadżer Jim Parker wyjaśniał: Taniec wojenny haka jest dziedzictwem Maorysów, a ponieważ nie mamy w składzie Maorysów, nie będzie haki.
Pierwszy mecz z Rodezją został rozegrany 27 lipca 1949 roku na stadionie Hartsfield Rugby Ground w Bulawayo, w Południowej Rodezji, obserwowało go 10 tysięcy widzów. Gospodarze przez całe spotkanie prowadzili niespodziewanie wygrywając 10:8 (5:0) czyli różnicą podwyższenia. Po meczu kapitan Rodezji, John Morkel został wyniesiony na ramionach tłumu i stwierdził: Rodezja nie często robi coś takiego. Z kolei kapitan All Blacks Frederick Allen przyjął porażkę uprzejmie, stwierdzając: Jeśli chodzi o zwycięstwo Rodezji, zasłużyli na nie w pełni i mogę powiedzieć, że będziemy gotowi się odwdzięczyć. Później folklor rodezyjski przypisał zwycięstwo mitycznym „Syrenom Shangani”, które rzekomo utrudniały życie przyjezdnym drużynom rugby po przekroczeniu rzeki Shangani. Trzy dni później drużyny spotkały się w Salisbury na drugim meczu, który zakończył się remisem 3:3.
W 2010 roku federacje Nowej Zelandii i Południowej Afryki oraz rząd Republiki Południowej Afryki przeprosiły za tę politykę segregacji rasowej, która została wdrożona na prośbę RPA przez NZRFU, która wówczas oświadczyła, że: Nie chce narażać ich (Maorysów) na możliwe represje.
Czas wyjaśnić tytuł newsa. All Blacks w 1949 roku rozegrali sześć spotkań testowych i wszystkie sześć przegrali. W czasie tournée po Południowej Afryce inny skład All Blacks przegrał dwa mecze z Australią. Mecze te zostały uznane jako oficjalne, żeby Maorysi, którzy nie popłynęli do RPA też zagrali mecze testowe. Była to więc najdłuższa seria porażek w historii i największa liczba porażek w ciągu roku. Dodatkowo w czasie powrotu z Rodezji pociąg All Blacks zderzył się z innym, w wypadku zginął pracownik kolei rodezyjskiej, a został ranny jeden z rugbistów.
Mecz z 27.07.1949 obrósł legendą jako porażka All Blacks z jedynym krajem spoza elity, czy "największym wydarzeniem w dziejach amatorskiego rugby", co nie jest do końca twierdzeniem prawdziwym. All Blacks przegrali z 7 krajami (Anglia, Argentyna, Australia, Francja, Irlandia, Południowa Afryka, Walia) i dwoma selekcjami (Lwy Brytyjskie, World XV), a drużyna Rodezji nie była reprezentacją kraju, przynajmniej nie w roku 1949 (niepodległa Rodezja istniała w latach 1965-1980). Wtedy były to połączone siły Rodezji Północnej (wtedy pod bezpośrednią władzą rządu brytyjskiego, a od 1964 Zambia) i Rodezji Południowej (wtedy samorządnej kolonii brytyjskiej, od 1965 Rodezja, a od 1980 Zimbabwe). All Blacks w swojej historii przegrali więcej nieoficjalnych spotkań (pisałem o jednym z nich kliknij), renoma przeciwnika sprawiała, że dla tych, którzy pokonali Nową Zelandię było to zawsze sportowe święto.
Zdjęcia: zimninja.org
